•·.·´¯`·.·•(¯`·._)WelCoMe To A_**---->>lAllRllAllYllAl lKllSllHllYl's SpACe(¯`·._)•·.·´¯`·.·•

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ไปสัมภาษณ์วีซ่าอเมกามาแล้ว

ตอนแรกตื่นเต้นแทบตาย

แต่พอไปสัมภาษณ์ก้ไม่มีไร

 

เริ่มจากไปถึงสถานทูตประมาณ 7.30 ก้เอามือถือไปฝากไว้

แล้วก้เข้าไปเชคเอกสารข้างใน

เอกสารที่ใช้ก้มีแค่ DS 156 157 158 ใบ I20 Passport

ไปซื้อซองจดหมาย รอต่อคิวเชคเอกสารอีกรอบ

แล้วก้เข้าไปนั่งรอข้างใน ได้บัตรคิว 852

ตอนเดินเข้าไปก้ส่องหาก่อนว่าช่องไหนเป็นฝรั่งผู้ชายที่เค้าว่าง่าย

เห็นช่อง 8 กะ 11 ก้เล็งไว้

แต่พอเอาเข้าจิงบัตรคิวที่ส่งไปในช่องสัมภาษณ์ กลับเปน 853 ซะงั้น

ยังพูดกะแอนอยูเลยว่าไมไอ้คนที่ได้บัตรคิว 853 มันไม่ยอมไปสัมภาษณ์ซะทีว่ะ

เค้าเรียก 853 อยู่ประมาณ 7-8 รอบ คราวนี้เลยเรียกชื่อ

อ่าวนี้มันชื่อฉันนี้หว่า เลยเข้าไปแล้วก้เอาบัตรคิวให้คนสัมภาษณ์ดู เค้าก้อบอกว่าได้บัตรคิวผิดนี่

ขอโทษด้วย แล้วก้พูดเป็นภาษาไทยว่า ไม่เป็นไร

คนสัมภาษณ์เป็นฝรั่งผู้ชายช่อง 12 ท่าทางใจดี

ไปถึงก้ให้สแกนนิ้วชี้ซ้ายและขวา

และก้เริ่มสัมภาษณ์

 

 

 

(สัมภาษณ์ENGแต่ขอแปลเปนไทยเพราะจำไม่ได้แล้วว่าENGถามว่าไร)

A : เคยได้เมื่อปีที่แล้ว ไปกะโครงการ work&travel

A : แคลิฟอ์เนีย

A : เป็แคชเชียร์ของร้าน ลูนี่ตูน สโตร์ ที สวนสนุก Sixflag Marine World

A : จากที่ได้ไปครั้งที่แล้วชอบมาก  เลยอยากกลับไปอีก และก้คิดว่าถ้าได้เรียนที่ USA ก้จะได้เรียนอย่างเต็มที่ ได้เรียนกะเจ้าของภาษาโดยตรง ไม่ใช่แค่เรียนในห้องเรียเท่านั้น แต่ในชีวิตประจำวันก้ยังได้ใช้ภาษาอังกฤษตลอดเวลา (แล้วก้กำลังจะพูดต่ออีก แต่คนสัมภาษณ์เปลียนถามคำถามใหม่ซะงั้น สงสัยจะพูดมากไป)

A : ก้คิดว่าจะเรียนปริญญาโทต่อ

A : International Business or Tourism

A : พ่อกะแม่

A : จะยื่นเอกสารให้ ก้บอกว่าไม่เอา ให้ตอบมา ก้เลยตอบไป

A : ทำหน้างงๆพร้อมกะยิ้มไปด้วย แล้วก้ถามว่าเสร็จแล้วหรอค่ะ

A : ขอบคุณค่ะ พร้อมกะไหว้สวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก้บอกว่า Have a good time

(พอเดินออกมาแล้วพึ่งนึกได้ว่าลืมถามว่าได้กี่ปี มัวแต่ดีใจ แต่ตอนนี้ก้รู้แล้วว่าได้ 5 ปี)

สัมภาษณ์ประมาณ 2-3 นาที ตอนเดินออกมาคนข้างๆถามเลยว่าเสร็จแล้วหรอเร็วจัง

ไม่ขอดูเอกสารไรเลย stament อุตส่าขนมาตั้งเยอะจะให้ฉันขนมาทำไมเนี้ย

(ใส่ชุดนิสิตไปสัมภาษณ์ด้วยนะ เคล็ดลับอยู่ที่ตรงนี้แหละ)

 

 

ย้อนไปอีกวันที่ 15 July ซ้อมย่อยรับปริญญาที่โรงแรมที่พัทยา

เป็นคราวซวยเพราะวันที่ 14 มีคอน UF ที่ SJ จะมา แล้วอย่างนี้เอไม่มีทางพลาดแน่นอน

(ตอนขับรถไปรถไปติดไฟแดงอยู่ข้างๆรถ SJ ด้วย ได้เห็นมินๆกินข้าวน่ารักกกกกกกกกกกก

น่ารักหมดทุกคนเลย ซึงหวานผู้จัดการวงก้น่ารัก บายๆให้ใหญ่เลย

วันนี้ 14 ไปดูคอนถึงประมาณเกือบสามทุ่ม

ก้ต้องรีบกลับมาบ้าน มาดู AF ไม่ได้อยากจะดู AF หรอก

แต่เพราะมีข่าววงในว่า SJ ไป AF แล้วก้ไปจิงๆ

รู้งี้ตามไปดูอิมแพคซะก้ดี แต่ถ้าไปคงเป็นลมคาอิมแพค เพราะแค่นี้ก้จะตายแล้ว

อิจฉา AF4 อ่ะได้ใกล้ชิด SJ ไม่ยอมมมมมมมมมม

พอดู AF เสร็จก้อาบน้ำแล้วก้ยังออกมานั่งดูแฮรี่ต่ออีก ส่วนแอนหลับไปแล้ว

พอแฮรรี่จบก้ต้องดู SAT ZONE ที่ SJ ไปออก

พอจบกะจะนอนดูเวลา อ่าวมันตี 2 แวต้องไปแต่งหน้าบ้านน้ำ

สรุปคืนนั้นก้ไม่ได้นอน ไปถึงโรงแรมตั้งแต่ 7 โมงเช้า ดยที่ไม่ได้กินไรเลย

ซ้อมๆๆๆๆๆ เดินวนไปวมาอยู่นั่นแหละ จนเบลอไปหมดแล้ว

เดินชนประตูตั้งหลายรอบ จนบ่ายสามมาถ่ายรูปรวมที่มอ

เริ่มเกิดอาการ เบลอ มึน งง หิววววววววววววววว

ยังไม่ได้กินไรเลย เลยอยู่แค่แปปเดียวแล้วก้รีบกลับ

วันนั้นจะเป็นลมจิงๆ เหนื่อยมากๆ เหนื่อยที่สุด นอนก้ไม่ได้นอน ข้าวก้ไม่ได้กิน

ได้กินตอน 2 ทุ่ม ตอนแรกว่าจะไปส่ง SJ ที่สุวรรณภูมิก้ไม่ได้ไป

ถ้าไปคงตายคาสนามบิน รีบกลับบ้านอาบย้ำนอน หลับเป็นตาย

 

 

21 July ซ้อมใหญ่ที่เกษตรบางเขน

วันนี้ก้ไปแต่เช้าเหมือนกัน เพื่อนเก่าๆสมัยมัธยมก้มา ขอบใจมากนะจ๊ะ

ก้รอน้องมาถ่ายรูป ตอน 11 โมงก้เข้าไปรอตั้งแถวเดิน

แล้วก้เข้าไปห้องประชุม

ซ้อมเดินตื่นเต้นแทบตาย สั่นไปหมด

แล้วก้โดนซ้อมอีกครั้งคณะเซงโคด

พอเส็จก้ไปกิน Pizza กัน

 

วันรับปริญญา 4 ปีท่เรียนมาก้เพื่อวันนี้

ตื่นเต้นสุดๆ ร้อนด้วย  แต่ก้ต้องถ่ายรูป

แฮมก้ให้เดินขึ้นลงสแตนหลายรอบมาก

ถ่ายรูปแทบจะทั่วทั้งสแตน

แล้วก้มาถ่ายรูปกะเพื่อน ๆ เห็นกล้องที่ถ่ายแต่ละที

เกือบคิดว่าตัวเองเป็นดารา กล้องเยอะมากกกกกกก

จนเวลาถ่ายไม่รู้จะมองกล้องไหน ก้มองกล้องน้องไว้ก่อน

พอประมาณ 10.30 ก้รีบกินข้าว เพราะต้องเข้าไปรับถึง 5 โมงย็น

11 โมงก้เข้าไป ตั้งแถวเดินไปอคารจักรพันธ์เพ็ญสิริ

ตอนระหว่างเดินก้บอกให้แฮมค่อยวิ่งถ่ายรูปตลอด

เข้าไปห้องแล้วก้นั่งรอขึ้นไปรับ

พอถึงคิว ตื่นเต้นมาก ก้าวไปตามที่ซ้อมมาแต่พอถึงเวลาคนข้างหน้าจะรับ

กลับหยุดซะงั้น ไอ้เราก้ตกใจว่าเป็นอะไร ตอนแรกกะว่าตอนรับจะยิ้ม

ถ่ายรูปออกมาจะได้สวย แต่คราวนี้ตกใจ สงสัยหน้าคงเหวอ รูปออกมา

แล้วก้รับเสร็จออกมา 5 โมงครึ่งมาถ่ายรูปต่อ

แล้วก้ไปหาไรกินกะที่บ้าน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พวกแกทุกคน

ฉันคิดถึงพวกแกนะ

ไปเรียนทำอาหารกะแอนมาด้วย

ตอนนี้ฉันทำอาหารเป็นแล้วแหละ

นอกจากไก่อบ ผัดผัก ไข่เจียว แกงจืด ที่ทำตอนไปอเมกาคราวที่แล้ว

คราวนี้ฉันทำเป็นขึ้นตั้งเยอะ

พวกแกจะได้เข้ามาอ่านกันไหมเนี้ย

แต่ละคนไม่มีใครว่างเลยยยยยยยยยยย

งานรับปริญญาเราถึงได้เจอกัน

พวกแกฉันทำขนมไทยเป็นแล้วด้วย

เด่วฉันไปทำฝอยทองกรอบขายที่อเมกาดีกว่า

คราวที่แล้วไปน้าซื้อให้กินถุงละตั้ง 3 เหรียญ

เด่วฉันจะทำให้พวกแกกินด้วย

ถ้าพวกแกไม่กิน ฉันก็จะให้กินให้ได้ 555

คิดถึงโมโม่นะ

ทำงานเป็นไงบ้าง

ทำงานหนักรึป่าว

อย่าหักโหมมากนะ

Love U Jubbbbbbb

ฝนแกเปนไงบ้าง เต่าน้อยด้วย

แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เจอแก

เราไม่ได้เจอกันมานานแสนนาน

งานรับปริญญาฉันแกต้องมาด้วย

ไม่งั้นฉันจะโกดแกไป 100 ชาติ

เพื่อนมดจ๊ะ

เป็นไงบ้าง

รู้สึกว่าที่ทำงานแกนี่ไม่ค่อยจะมีอะไรทำเลยนะ

เพราะฉันออนเจอแกบ๊อยบ่อยยยยยยยย

ฉันรู้ว่าแกยังคงเหมือนเดิมทุกประการ

ไม่มีเปลี่ยนแปลง

....คงเส้นคงว(คงรู้นะว่า...คืออะไร)

แอนจิรา

ถึงจะเจอแกทุกวัน

ก็ขอเขียนถึงหน่อย

เหมี่ยว นัสรีน ใกล้ หมิง

อยู่อเมกาเป็นไงบ้าง

ได้ข่าวว่าเบื่อแล้ว

เริ่มอยากกลับบ้าน

ยังไงก็ทำงานเกบเงินเยอะๆนะ

กลับมาจะได้มาเลี้ยงฉัน

อิอิ

อย่าลืม ของฝากด้วยนะจ๊ะ

น้ำ&พลอย

คิดถึงนะ

ไม่ค่อยได้คุยกันเลย

ไม่รู้ว่าเป็นไงบ้าง

น้องแป้งร่ำ

อยู่หอคนเดียวเหงาไหมจ๊ะ

เด่วยังไงพี่จะแวะไปหานะ

ฝน แพรทอง แพรรี่ มนลี่

ไปอเมกาเพิ่งกลับมา

อย่าลืมของฝากนะจ๊ะ

เบนเซ่ที่รักของเค้า
เค้ารักตัวเองที่สุดเลย
ห้ามลืมเค้าด้วย

คิดถึงนะ จุ๊บๆ

เบนจี้ด้วย

น้องก้อยด้วย

ไอ้ป้าด้วยนะ เมื่อไหร่แกจะมาหาฉันอีก

รักนะ

เพื่อนๆ At Ku SRC

ทุกๆคน

ทั้งห้อง 2403 2404 2415 2501 2501 4414

(ลืมห้องใครไปบ้างป่าวเนี้ย)

คิดถึงนะจ๊ะ

เพื่อนๆน้องๆที่ไปค่ายอาสาด้วย

อย่าลืมมาถ่ายรูปวันซ้อมรับนะ

และเพื่อนเก่าที่โรงเรียน

ถึงแม้จะผ่านมานานมากกกกก

แต่ก็คิดถึงทุกคนไม่มีเปลี่ยนแปลง

เพื่อนๆพี่ๆน้องๆอีกหลายๆคนด้วยนะ

อันอัน เอม พลอย นิ ดิน กิ๊ก...และอีกหลายๆคน

คิดถึงทุกคนนะ

(ฉันรู้ว่าพวกแกไม่ค่อยได้เข้ามาอ่านกันหรอก

แต่อยากเขียน มีไรป่าวววววววว)

 

 

 

 

 

 

 

 

ครบรอบ 1 ปี ครั้งแรกบางสิ่ง

 

1 ปี แล้วสินะที่เราได้ไปอเมริกาครั้งแรก

 

ขึ้นเครื่องบินครั้งแรก

 

ไปต่างประเทศครั้งแรก

 

ใช้ชีวิตเองครั้งแรก

 

เดินข้ามเขา 1.6 กิโลครั้งแรก (ไม่รู้เดินไปได้ไง)

 

เล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวครั้งแรกซึ่งเสียวกว่าเมืองไทยร้อยเท่า เพื่อนบอกมา 

(ก่อนหน้านี้กลัวความสูงไม่กล้าเล่น แต่พอเล่นแล้วติดใจ มันส์มากกกกกกกกกก)

 

ทำกับข้าวกินเองครั้งแรก

 

หุงข้าวโดยไม่ใช้หม้อหุงข้าวครั้งแรก

 

ทำไก่อบครั้งแรก

 

เดินหางานที่สองครั้งแรก (แทบจะรอบเมือง)

 

และเจอกะพวกแกทุก ๆ คนเป็นครั้งแรก ทำให้เราเป็นเพื่อนกันจนมาถึงทุกวันนี้